‘Zeven gemeenten vertikken cliëntervaringsonderzoek’, zo berichtte Binnenlands Bestuur onlangs. De verplichte schriftelijke vragenlijsten zouden onvoldoende toegesneden zijn op de lokale situatie en ‘weinigzeggende resultaten’ opleveren. Maar dat betekent niet dat je als gemeente je cliënten in de kou hoeft te laten staan: kijk naar aanvullende onderzoeksmethoden en benaderingswijzen. Hoe krijgt een gemeente inzicht in cliëntervaringen? Bij de verplichte vragenlijst blijft de respons achter en de ervaringen ontbreken van de groepen in wie gemeenten juist geïnteresseerd zijn. Niet alle cliënten zijn makkelijk te bereiken, zeker niet via een schriftelijke vragenlijst. Ook worden niet alle cliënten meegenomen in het verplichte onderzoek, zoals cliënten die ondersteuning krijgen vanuit de Participatiewet of gebruik maken van een collectieve voorziening. Hoe los je dit op? Twee suggesties.
Lees verder via Binnenlandsbestuur